توسط :
به گزارش پایگاه تحلیلی خبری«رودبار ما»؛ زینب پورحیدر در یادداشتی نوشت: گاهی وداع، پایان یک دیدار نیست؛ آغاز دلتنگی بیپایانی است که در هر طلوع و غروب، خود را به یاد انسان میآورد. آن روز که نگاهها برای آخرین بار به قامت استوار تو گره خورد، زمان برای لحظهای ایستاد. سکوت، بلندترین فریاد جمعیت بود و اشکها، بینیاز از واژه، روایتگر اندوهی شدند که هیچ زبانی توان وصفش را نداشت.
رفتن تو، تنها خالیشدن جای یک انسان نبود؛ برای دوستدارانت، پایان فصلی از حضور بود که سالها با امید، استقامت و باور معنا یافته بود.
آنان که با تو زیستند و از اندیشه و رفتار تو الهام گرفتند، امروز بیش از هر زمان دیگری سنگینی نبودنت را احساس میکنند. اما مگر میتوان خاطره کسانی را که اثری عمیق بر دلها و روزگار گذاشتهاند، از حافظه زمان پاک کرد؟
در واپسین وداع، چشمها به تابوت خیره بود، اما دلها در جستوجوی همان لبخند، همان صلابت و همان آرامشی بودند که سالها به آن خو گرفته بودند. گویی هر اشک، عهدی دوباره بود؛ عهدی برای زنده نگهداشتن خاطره کسی که برای بسیاری نماد ایمان، ایستادگی یا خدمت به آرمانهایش به شمار میرفت.
شهادت، اگرچه داغی بزرگ بر دل دوستداران مینشاند، اما در فرهنگ بسیاری از مردم، پایانی بر زندگی نیست؛ آغازی برای حضوری ماندگار در خاطرهها و روایت تاریخ است. انسانهایی که با باورهای خود زندگی میکنند و برای همان باورها جان میدهند، با رفتن از میان چشمها، از میاندلها نمیروند. آنان در هر یاد، هر دعا و هر خاطره، دوباره متولد میشوند.
امروز، جای گامهایت خالی است، اما صدای حضورت هنوز در جان کسانی که دوستت داشتند طنین دارد. نسلی که تو را دیده است، از خاطراتت خواهد گفت و نسلی که تو را ندیده، نامت را از روایتها خواهد شنید. این، همان ماندگاری است که مرگ توان خاموشکردنش را ندارد.
آخرین وداع همیشه دشوار است؛ زیرا دل، حقیقت رفتن را دیرتر از چشمها میپذیرد. هنوز باورش سخت است که دیگر آن نگاه آشنا، آن صدای مطمئن و آن حضور آرامبخش تکرار نخواهد شد. اما ایمان داریم که انسانهای بزرگ، هرچند از میان ما میروند، اثرشان در اندیشهها، رفتارها و خاطره جمعی باقی میماند.
امروز با چشمانی اشکبار بدرقهات میکنیم؛ نه برایآنکه نامت به پایان رسیده باشد، بلکه برایآنکه قدر حضورت را بیش از همیشه فهمیدهایم. بدرود، ای شهید؛ راهت در حافظه تاریخ و یاد دوستدارانت زنده خواهد ماند، و هر بار که نامت بر زبان جاری شود، احترام، اندوه و یاد تو بار دیگر در دلها جان خواهد گرفت.
