توسط :
این روزها آسمان رودبار جنوب و جازموریان بوی بهشت گرفته است؛ بوی مردانی که رفتند تا عزت بماند و امروز بازگشتشان، دل‌های یک شهر و یک دیار را به هم پیوند زده است.
به گزارش پایگاه تحلیلی خبری رودبار ما، این روزها آسمان رودبار جنوب و جازموریان، عطرآگین به شمیم حضور شهداست؛ روزهایی که کوچه‌ها و خیابان‌ها رنگ‌وبوی دلدادگی گرفته‌اند و دل‌های کوچک و بزرگ، زن و مرد، پیر و جوان، به احترام دو مسافر آسمانی از تپش ایستاده‌اند؛ یکی با نام‌ونشان، دیگری گمنام اما آشنا برای همه دل‌ها.
شهید پاسدار علی‌اکبر فیروزی، فرزند همین دیار، با نام‌ونشان رفت؛ جوانی از جنس غیرت و ایثار که در مسیر انجام مأموریت، آسمانی شد و امروز مردم زادگاهش با اشک و افتخار، پیکر مطهرش را بر دوش می‌کشند.
او با نام علی‌اکبر رفت، اما با شکوهی از جنس حماسه به خانه بازگشت. در کنار او، شهیدی گمنام قدم به سرزمین نخل‌ها و آفتاب گذاشته است؛ مسافری که نامش را نمی‌دانیم، نشانی از خانواده‌اش نداریم و شاید سال‌هاست مادری چشم‌انتظار بازگشتش مانده باشد؛ اما اینجا همه برای استقبالش آمده‌اند.
گمنام است، اما غریبه نیست؛ بی‌نام است، اما نامش در قلب مردم جاودانه خواهد ماند. از نگاه‌های منتظر کودکان تا اشک‌های آرام مادران، از قدم‌های استوار مردان تا دستان لرزان پدران و از حضور نوجوانان تا همراهی سالخوردگان، همه روایتگر یک حقیقت‌اند؛ شهدا هنوز در میان مردم زنده‌اند و راهشان در دل این سرزمین ادامه دارد.
رودبار جنوب و جازموریان این روزها فقط میزبان یک مراسم تشییع و استقبال نیستند؛ این دیار به صحنه‌ای از عشق، وفاداری و تجدید پیمان با آرمان‌های شهدا تبدیل شده است.
مردم آمده‌اند تا بگویند فرزندان این خاک، حتی اگر سال‌ها از خانه دور بمانند، در حافظه جمعی این مردم فراموش نخواهند شد. اینجا نام‌ها مهم نیستند؛ آنچه می‌ماند، راهی است که شهدا رفتند. یکی با نام علی‌اکبر فیروزی و دیگری با نامی که هنوز کسی نمی‌داند؛ اما هر دو، یک پیام دارند: برای دفاع از وطن و سربلندی این سرزمین، می‌توان از همه چیز گذشت.
این روزها آسمان رودبار جنوب و جازموریان بوی بهشت گرفته است؛ بوی مردانی که رفتند تا عزت بماند و امروز بازگشتشان، دل‌های یک شهر و یک دیار را به هم پیوند زده است.
انتهای خبر/پورحیدر
