توسط : پرستاری، فراتر از یک حرفه و مسئولیت، تجلی روشن انسانیت، ایثار و تعهد به پاسداری از ارزشمندترین موهبت زندگی، یعنی سلامت انسان است.
به گزارش پایگاه تحلیلی خبری رودبار ما، زینب پورحیدر در یادداشتی نوشت: روز پرستار، فرصتی برای بازخوانی جایگاه این قشر فرهیخته و فداکار در نظام سلامت و ادای احترام به انسان‌هایی است که در دشوارترین لحظات زندگی، با دانش، مهارت، صبوری و دستانی سرشار از مهر، پناه بیماران می‌شوند.
پرستاران از نخستین لحظات پذیرش بیمار تا مراحل درمان، بهبودی و بازگشت به زندگی عادی، نقشی محوری و انکارناپذیر ایفا می‌کنند. آنان نه‌تنها مسئول مراقبت‌های بالینی و اجرای دقیق برنامه‌های درمانی هستند، بلکه با حضور مستمر در کنار بیماران، به کاهش اضطراب، تقویت روحیه و بازگرداندن امید به زندگی نیز کمک می‌کنند. گاه یک جمله دلگرم‌کننده، یک لبخند صادقانه و لحظه‌ای همدلی از سوی پرستار، تأثیری عمیق بر روح و روان بیماری می‌گذارد که در مسیر دشوار درمان، بیش از هر زمان دیگری به آرامش و امید نیاز دارد.
پرستاری، پیوند دانش تخصصی باعاطفه انسانی است. پرستار باید در کنار برخورداری از دانش روز، مهارت حرفه‌ای و قدرت تصمیم‌گیری در شرایط حساس، از صبر، مسئولیت‌پذیری، قدرت همدلی و توانایی برقراری ارتباط مؤثر با بیماران و خانواده‌های آنان نیز برخوردار باشد. این ترکیب ارزشمند، پرستاری را به یکی از حساس‌ترین و تأثیرگذارترین حرفه‌های حوزه سلامت تبدیل کرده است؛ حرفه‌ای که کیفیت عملکرد آن، به طور مستقیم با سلامت، امنیت و کیفیت زندگی انسان‌ها ارتباط دارد.
باوجوداین جایگاه مهم، نباید از واقعیت‌های دشوار زندگی حرفه‌ای پرستاران غافل شد. شیفت‌های طولانی، فشارهای جسمی و روانی، مواجهه مستمر با رنج بیماران، مسئولیت سنگین مراقبت و ضرورت حفظ آمادگی در شرایط بحرانی، بخشی از چالش‌هایی است که این گروه هر روز با آن روبه‌رو می‌شوند. در چنین شرایطی، قدردانی از پرستاران نباید تنها به برگزاری مراسم مناسبتی، بیان جملات محبت‌آمیز یا انتشار پیام‌های تبریک محدود بماند. احترام واقعی به جامعه پرستاری، زمانی معنا پیدا می‌کند که در سیاست‌گذاری‌ها، برنامه‌ریزی‌ها و تصمیم‌های اجرایی حوزه سلامت نیز نمود داشته باشد.
توجه به معیشت پرستاران، بهبود شرایط کاری، تأمین نیروی انسانی متناسب با حجم خدمات، توزیع عادلانه فرصت‌های شغلی، حمایت از سلامت روان و فراهم‌کردن امکانات لازم برای ارتقای دانش و مهارت‌های تخصصی، از جمله اقداماتی است که می‌تواند به افزایش رضایت شغلی و ارتقای کیفیت خدمات پرستاری منجر شود. همچنین، شنیدن دیدگاه‌ها و مطالبات پرستاران و مشارکت‌دادن آنان در تصمیم‌گیری‌های مرتبط با نظام سلامت، ضرورتی انکارناپذیر برای دستیابی به نظامی کارآمدتر، انسانی‌تر و پاسخ‌گوتر است.
واقعیت آن است که سلامت جامعه، بدون حضور پرستارانی توانمند، باانگیزه و برخوردار از امنیت شغلی و روانی، به سطح مطلوب نخواهد رسید. سرمایه‌گذاری بر جامعه پرستاری، در حقیقت سرمایه‌گذاری بر سلامت مردم و آینده نظام درمانی است. هر اندازه جایگاه حرفه‌ای پرستاران تقویت شود و شرایط لازم برای فعالیت مؤثر آنان فراهم آید، امکان ارائه خدمات باکیفیت‌تر، افزایش ایمنی بیماران و ارتقای اعتماد عمومی به‌نظام سلامت نیز بیشتر خواهد شد.
ازسوی‌دیگر، پاسداشت مقام پرستار، مسئولیتی اجتماعی است که تنها بر دوش مدیران و مسئولان حوزه سلامت قرار ندارد. مردم، خانواده‌ها، رسانه‌ها و نهادهای اجتماعی نیز می‌توانند با شناخت بهتر دشواری‌های این حرفه و ارج‌نهادن به تلاش‌های پرستاران، در تقویت فرهنگ احترام به این گروه ارزشمند نقش‌آفرینی کنند. گاهی یک تشکر صمیمانه از پرستاری که ساعت‌ها در کنار بیمار مانده است، می‌تواند خستگی یک روز دشوار را اندکی کاهش دهد؛ اما این قدردانی زمانی کامل می‌شود که با حمایت‌های عملی و پایدار همراه باشد.
روز پرستار، یادآور این حقیقت است که در مسیر درمان، تنها دارو و تجهیزات نیستند که به بهبود بیماران کمک می‌کنند؛ حضور انسانی، مراقبت دلسوزانه، دانش تخصصی و امیدبخشی نیز از ارکان اساسی سلامت هستند. پرستاران با تلفیق این عناصر، هر روز معنای تازه‌ای به مسئولیت‌پذیری و خدمت بی‌منت می‌بخشند.
در این روز، شایسته است در کنار تبریک و سپاسگزاری، بر ضرورت توجه مستمر به شأن حرفه‌ای، مطالبات قانونی و نیازهای واقعی جامعه پرستاری تأکید کنیم. پاسداشت پرستار، نباید به یک روز در تقویم محدود شود؛ بلکه باید به فرهنگی ماندگار در نظام سلامت و جامعه تبدیل شود.
به احترام دستانی که التیام می‌بخشند، قلب‌هایی که امید می‌آفرینند و انسان‌هایی که در دشوارترین لحظات، چراغ زندگی را روشن نگه می‌دارند؛ روز پرستار را گرامی می‌داریم و برای همه پرستاران شریف و فداکار، سلامتی، آرامش، عزت و توفیق روزافزون آرزو می‌کنیم.
