۱۲ شهریور، روز بهورز، فرصتی برای پاسداشت تلاش جهادگران عرصه سلامت است که با حضور در روستاها، نقش مؤثری در ارتقای سلامت مردم ایفا میکنند.
به گزارش پایگاه تحلیلی خبری «رودبار ما»؛ زینب پورحیدر در یادداشتی نوشت: ۱۲ شهریورماه، روز بهورز، فرصتی برای پاسداشت تلاشهای ارزشمند انسانهایی است که بخش مهمی از رسالت نظام سلامت را در روستاها و مناطق کمبرخوردار بر عهده دارند؛ جهادگرانی که بیهیاهو، صمیمی و مسئولانه در کنار مردم ایستادهاند و سلامت را تا دورترین نقاط کشور گسترش دادهاند.
بهورزان از نخستین حلقههای ارتباط مردم با نظام سلامت به شمار میروند و نقش آنان در پیشگیری از بیماریها، آموزش و ارتقای سلامت، مراقبت از مادران و کودکان، واکسیناسیون، شناسایی و پیگیری بیماریها و ارائه خدمات بهداشتی، نقشی اساسی و اثرگذار است. آنان در بسیاری از مناطق روستایی، چهرهای آشنا و مورداعتماد مردم هستند و ارتباط نزدیک و مستمر آنان با خانوادهها، زمینه ارائه خدمات مؤثرتر و هدفمندتر را فراهم میکند.
آنچه فعالیت بهورزان را از بسیاری از مشاغل متمایز میکند، پیوند عمیق این حرفه با زندگی روزمره مردم است. بهورز تنها در محل کار خود به ارائه خدمت نمیپردازد؛ بلکه در جریان مسائل و دغدغههای بهداشتی خانوادهها قرار دارد و با حضور مستمر در جامعه محلی، نقش مهمی در شناسایی مشکلات و پیشگیری از بروز بسیاری از آسیبهای سلامت ایفا میکند.
در نظام سلامت، پیشگیری همواره یکی از مهمترین ارکان حفظ و ارتقای سلامت جامعه محسوب میشود و بهورزان در این حوزه نقشی تعیینکننده دارند. آموزش شیوه زندگی سالم، توجه به تغذیه، مراقبتهای دوران بارداری، سلامت کودکان، کنترل عوامل خطر بیماریها و پیگیری وضعیت سلامت افراد، تنها بخشی از وظایفی است که بهورزان بادقت و مسئولیتپذیری انجام میدهند.
خدمت در مناطق روستایی و دورافتاده، گاه با دشواریهایی همراه است که از چشم بسیاری پنهان میماند. فاصله جغرافیایی، محدودیت امکانات، شرایط آبوهوایی و دسترسی دشوار به برخی مناطق، بخشی از چالشهایی است که بهورزان در مسیر خدمت با آن مواجه هستند. بااینحال، استمرار فعالیت آنان نشان میدهد که مفهوم خدمت در فرهنگ بهورزی، فراتر از یک وظیفه اداری و شغلی است و ریشه در احساس مسئولیت اجتماعی و تعهد بهسلامت مردم دارد.
ازسویدیگر، تحولات حوزه سلامت و تغییر الگوی بیماریها، ضرورت توانمندسازی و بهروزرسانی دانش بهورزان را بیش از گذشته نمایان کرده است. امروز مأموریت بهورز تنها ارائه خدمات سنتی بهداشتی نیست؛ بلکه توجه به بیماریهای غیرواگیر، سلامت روان، سالمندی، سبک زندگی، آموزش خودمراقبتی و استفاده از ظرفیت فناوریهای نوین در ارائه خدمات سلامت نیز اهمیت فزایندهای پیدا کرده است.
تجربه سالهای گذشته نشان داده است که هر اندازه ارتباط میان مردم و کارکنان حوزه سلامت نزدیکتر و مبتنی بر اعتماد باشد، امکان موفقیت برنامههای بهداشتی و پیشگیرانه نیز افزایش مییابد. بهورزان به دلیل حضور در بطن جامعه محلی، از این سرمایه اجتماعی برخوردارند و میتوانند نقش مؤثری در افزایش مشارکت مردم در برنامههای سلامت داشته باشند.
روز بهورز، از این منظر، تنها یک مناسبت تقویمی نیست؛ بلکه فرصتی برای توجه دوباره به جایگاه نیروهایی است که بخش قابلتوجهی از بار مسئولیت سلامت روستاییان را بر دوش دارند. قدردانی از بهورزان، در واقع ارجنهادن به فرهنگ خدمت، پیشگیری و عدالت در سلامت است؛ فرهنگی که بر دسترسی عادلانه همه مردم به خدمات بهداشتی و درمانی استوار است.
۱۲ شهریورماه، روز بهورز، یادآور تلاشهای صادقانه جهادگران عرصه سلامت است؛ مردان و زنانی که با حضور در کنار مردم، آموزش، مراقبت و پیشگیری را به بخشی از زندگی روزمره جامعه تبدیل کردهاند. پاسداشت این تلاشها، در کنار قدردانی از خدمات آنان، تأکیدی بر اهمیت سرمایهگذاری در نیروی انسانی و تقویت شبکه بهداشت و درمان کشور است.
بهورزان، روایت زندهای از خدمت بیمنت هستند؛ روایتگرانی که در سکوت و دور از هیاهو، برای ساختن جامعهای سالمتر تلاش میکنند. روز بهورز، فرصتی است تا این تلاش ارزشمند را ببینیم، به آن افتخار کنیم و از جهادگران عرصه سلامت که سلامت مردم را رسالت خود میدانند، صمیمانه قدردانی کنیم.

