توسط : ایشان همچنین با اشاره به تحقق قابلقبول درسهای وحدتبخش مکتب اسلامی در ایران عزیز، بار دیگر به آحاد ملت توصیه کردند که به هیچوجه اجازهٔ بروز هیچ اختلافی را در میان خود ندهند.
متن کامل پیام رهبر انقلاب اسلامی به این شرح است:
بسمالله الرحمن الرحیم
مُحمّدٌ رَسولُ الله وَالّذینَ مَعَهُ أَشِدّاءُ عَلَی الکُفّارِ رُحَماءُ بَیْنَهُم
ایّام ولادت وجود مبارک نیّر اعظم، اشرف خلائق، سراج منیر، برگزیدهٔ خداوند، شهر علم، حضرت رحمةٌللعالمین، رسول مکرم اسلام صلّیالله علیه وآله وسلّم، و فرزند پاک و پاکنهادش، حجّت بالغهٔ الهیّه، حضرت امام جعفر صادق صلواتالله وسلامهعلیه، را به ملّت شریف ایران و امّت بزرگ اسلام تبریک میگویم.
از آن هنگام که خورشید وجود حضرت ختمیمرتبت در مکّهٔ مکرّمه طلوع نمود، چشمانداز سعادت بشر که رهین کمال بندگی و اطاعت از حضرت حقّ جلّ و علاست، درخششی دیگر یافت. ارواح انبیا و ملائکهٔ الهی و قدسیان، غرق در سرور گشتند و شیاطین انس و جن، انگشت خشم و حسرت و غم گزیدند. زیرا برترین خلق خداوند در همهٔ عوالم بیشمار خلقت، پا به عرصهٔ خاکی مینهاد و بهزودی با خلعت نبوّت و خاتمیّت و با در دست داشتن قرآن عظیم و مأموریت هدایت همهجانبهٔ انسان، میرفت تا حرکت کاروان عظیم بشریت را بهسوی عبودیت و تکامل الیالله رقم زند. زندگی آن حضرت و اوصیای معصومین ایشان، تماماً درس هدایت و بندگی، درس معرفت و محبّت، درس عقیده و جهاد، درس زندگی و اخلاق حسنهٔ فردی و اجتماعی، درس امانت و صداقت، درس عزّت و کرامت، درس علم و عمل، درس رحمت و قاطعیت، درس قسط و عدالت، و درس وحدت و برادری است.
این درسها هرچه بهتر فراگرفته شود و بدان عمل گردد، رسیدن به قلّههای سعادت و نیکبختی برای ابنای بشر میسّرتر خواهد بود. ما معتقدیم روح مطهّر پیامبر رحمت و نیز ارواح طیّبهٔ اوصیا و حجج طاهرین صلواتالله وسلامهعلیه وعلیهماجمعین، همواره بر احوال مسلمانان و جامعهٔ اسلامی مراقب و هدایتگر و مهرباناند. آنگاه که خطایی از فرزندان این پدر مهربان و بزرگوار سر زند، خاطر ایشان رنجیده میشود و هرگاه که مسلمانان به درسها و دستورات ایشان عمل کنند، قلب مبارکشان مسرور میگردد.
اینک اسلام و اهل آن، پس از گذر از دورانهای سخت و پُرتلاطم و طی کردن فراز و نشیبهای متعدّد از صدر اوّل تاکنون، به مرحلهای سرنوشتساز و تعیینکننده رسیدهاند. امروز مسلمانان میتوانند نقشی بسیار مؤثّر و تاریخساز ایفا کنند. امروز روزی است که چشمانداز غلبهٔ نهایی حق بر باطل، و اسلام بر کفر، به مراتب بیش از همهٔ ادوار گذشته به عینیّت نزدیک شده است.
شرط اوّل این مهم، اتّحاد کلمهٔ مسلمین است. وحدت مسلمانان در برابر کفر جهانی، راهبردی قرآنی و آموزهای اصیل از اسلام ناب محمّدی صلواتالله وسلامهعلیهوآله است، نه مسئلهای سطحی و گذرا. مقصود از وحدت آن است که در سطح عمومی جوامع اسلامی، نقاط مشترک میان همگان، محور و اصل قرار گیرد. البته سعی میشود تا به پشتوانهٔ استدلال و در عین رعایت همهٔ شئون برادری و همراهی، و همانگونه که از آموزههای قرآنی برمیآید، در کمال صلح و صفا، نقاط افتراق به نقاط مشترک تبدیل گردد.
آنچه مسلّم است، آحاد مسلمانان در جوامع اسلامی باید در مواجهه با کفر جهانی، اصل قرآنی «أَشِدّاءُ عَلَی الکُفّارِ رُحَماءُ بَیْنَهُم» را محور فکر، بیان و عمل خویش قرار دهند و اینگونه است که وحدت و اتّحاد اسلامی به دست میآید. هرگاه هر یک از دو بخش این پیام آسمانی از مرحلهٔ عمل مسلمانان دور شود، آنان نیز از آن جایگاه عزّتی که به حق در مدینةالاسلام واجد آن شدهاند، دور خواهند گشت، و این قاعدهای است که تخلّف ندارد.
این قاعده، یکی از اصول و پیامهای اساسی انقلاب اسلامی است. زمان برگزاری نخستین هفتهٔ وحدت به اسفند ۱۳۵۶ هجری شمسی و دوران مبارزه با دستگاه ستم پهلوی بازمیگردد؛ آنگاه که رهبر عظیمالشأن شهید، اعلیالله مقامهالشریف، در دوران تبعید خود در ایرانشهر، این فکر را مطرح نمود و شیعه و سنّی از آن استقبال کردند. بهزودی پس از پیروزی انقلاب اسلامی، به تدبیر بنیانگذار جمهوری اسلامی، حضرت امام خمینی قدّسسرّهالشریف، «هفتهٔ وحدت» رسمیّت یافت. به لطف حضرت باریتعالی، مسئلهٔ وحدت میان آحاد ملت مسلمان، نمونهای موفق در میان ملت ایران دارد و دسیسههای دشمنان تأثیر چندانی در مخدوش کردن آن نداشته است.
ولی مسلّماً بدخواهان همواره در کمین این نعمت بزرگ هستند. آنچه آنان را امیدوار میسازد، برجستهسازی اختلافات است. اختلافات عقیدتی و مذهبی، هرچند وجهی مهم از مقصود دشمن اسلام به شمار میرود و او به استفاده از آن بسیار دل بسته است، ولی به آن بسنده نخواهد کرد و تلاش دارد تا انواع تفاوتهای نژادی، فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و جغرافیایی را به بهانههایی برای ایجاد اختلاف میان مردم مسلمان در ایران و هر کشور اسلامی دیگر تبدیل نماید تا از این منظر، پارهپاره شدن امت اسلام و تحلیل رفتن قوای آن را به نظاره بنشیند و در فرصت مناسب، سلطهٔ خود را بر آنان اعمال کند. دستور قرآن کریم در این موارد در آیهٔ کریمهٔ «وَ لا تَنازَعوا فَتَفْشَلوا وَ تَذْهَبَ ریحُکُم» بیان شده است. بنابراین هر فردی در هر جایگاهی، هر کاری که به تفرقه میان مسلمانان انجامد و در جامعهٔ مسلمین تنازع ایجاد کند، دانسته یا نادانسته، خواسته یا ناخواسته، مقصود دشمنان اسلام را سامان داده است.
و چگونه در این روزگار کسی میتواند چنین عملی را به جهل و غفلت خود نسبت دهد، در حالی که اینک طواغیت عالم، و در رأس آنان آمریکای جنایتکار، نقابهای فریبنده و پوشالین را از چهرهٔ کریه اهداف استعماری و نقشههای استکباری و سلطهجویانهٔ خود کنار زده، و دستکشهای مخملین فریبگر را درآورده، و چنگال خونآلود خود را به همهٔ دنیا نشان دادهاند؟
اکنون وقت آن است که مسلمانان به فکر فرو روند و حوادث را دقیقتر بنگرند. آیا اگر مسلمانان یدِ واحدهای میداشتند که مشت خود را با استحکام میفشرد، ملت فلسطین اینگونه بیپناه، مورد ظلم و جنایت اشغالگران قرار میگرفت؟ و آیا اگر ملتها و دولتهای ساکن در حاشیهٔ خلیج فارس، اتّحاد خود را زیر عَلَم اسلام برقرار میساختند، رجّالههای بیهویّت و فاسد جرئت مییافتند تا از هزاران کیلومتر دورتر به سرزمینها و داراییهای ایشان طمع ورزند؟
توصیهٔ مؤکّد و مکرّر اینجانب به حکّام کشورهای اسلامی، بهویژه کشورهای منطقهٔ غرب آسیا و حاشیهٔ خلیج فارس، این است که دشمن واقعی خود را بشناسید و نقشهٔ او را دریافته، با آن مقابله نمایید. علاج مشکلات امت اسلامی، اتّحاد کلمه، دوستی و تعاون در مسیر خیر و نیکی است. حاکمان جنایتکار آمریکا و نظام جعلی صهیونی، دشمنان قسمخوردهٔ این اتّحاد و دوستی هستند. آنان نه تنها دشمن جمهوری اسلامی و ملت ایران و جبههٔ عظیم مقاومت اسلامیاند، بلکه با همهٔ امت اسلام و از جمله ملتهای غرب آسیا و شمال آفریقا دشمنی دارند و در این امر، حتی حکّام این کشورها که بسیاری از ایشان همکار آنان محسوب میشوند، استثنا ندارند؛ همچنانکه بیاحترامی علنی و بهکار بردن تعابیر زشت نسبت به برخی از سران کشورهای اسلامی از سوی رؤسای استکبار، در حافظهٔ نزدیک شما و ما موجود است.
درس مهمّ اتّحاد و عدم تنازع، درس اوّل مکتب اسلام در مورد نوع مواجهه با دشمن و دوست است. درس دوّم آن، دفاع از یکدیگر در برابر کفر، و درس سوّم، انواع همکاریها و همافزاییها در مسائل مختلف زندگی مادی و معنوی مسلمانان، از لحاظ ثروت، امنیّت، علم و پیشرفت است که انتهای این مسیر، وصول به تمدّن نوین اسلامی خواهد بود. بنابراین وحدت میان مسلمانان، سنگ بنای اصلی برای دستیابی به تمدّن اسلامیِ عزیز و غالب است. این بستهٔ مفهومی و فکری که آرزوی ما برای عالم اسلام در آن نهفته است، به نوبهٔ خود تا حدّ قابلقبولی در ایران عزیز، صورت تحقّق یافته است، و باز توصیهٔ این خادم به آحاد ملت آن است که به هیچوجه اجازهٔ بروز هیچ اختلافی را در میان خود ندهند.
در پایان امیدوارم با شفاعتهای رسول مکرم و عترت طاهرین ایشان صلواتالله وسلامهعلیهوعلیهم، سایهٔ پررحمت و پربرکت لطف الهی بر جوامع اسلامی افکنده شود و ایشان روزبهروز در سایهٔ عمل به فرامین الهی، پلههای ترقّی و عزّت را بیش از پیش بپیمایند.
والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته
سیدمجتبی حسینی خامنهای
۸ شهریور ۱۴۰۵
۱۷ ربیعالاوّل ۱۴۴۸
منبع:rahbar.ir
انتهای خبر / م
